کالری‌شماری «اپل واچ» واقعی نیست!

پژوهشگران می‌گویند ردیاب شمارش کالری ساعت‌های هوشمند از جمله اپل‌واچ در واقع یک حدس آگاهانه است، نه یک واقعیت، چرا که شمارش دقیق کالری به داده‌های بیشتری نسبت به آنچه یک ساعت هوشمند به راحتی می‌تواند جمع‌آوری کند، نیاز دارد.

به گزارش ایسنا، اپل‌واچ از زمان عرضه اولیه خود در سال ۲۰۱۵، سال به سال به طور پیوسته بهبود یافته است. با این حال، هر چقدر هم که ما عاشق برند اپل و اپل‌واچ جدید سری ۱۱ باشیم، پوشیدنی‌های این شرکت مستقر در کوپرتینو در ردیابی کالری‌هایی که در هر روز می‌سوزانید، چندان خوب نیستند. البته بسیاری از ساعت‌های هوشمند دیگر نیز در اندازه‌گیری مصرف انرژی و کالری‌شماری خوب عمل نمی‌کنند.

در حالی که بهترین ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب اندام قادر به ارائه اندازه‌گیری دقیق ضربان قلب هستند، مصرف کالری شامل متغیرهای بسیار بیشتری است و ارائه ردیابی کالری را که بتوانید به آن اعتماد کنید، برای پوشیدنی‌ها دشوار می‌کند.

بیایید بررسی کنیم که چرا نمی‌توانید به طور کامل به داده‌های کالری که اپل‌واچ شما از مچ دستتان می‌خواند، اعتماد کنید.

آیا اپل‌واچ در شمارش کالری خوب است؟

جواب کوتاه این است که نه، چندان خوب نیست.

مطالعات مختلفی در چند سال گذشته بررسی کرده‌اند که آیا ساعت‌های هوشمند به طور دقیق میزان کالری مصرفی را اندازه‌گیری می‌کنند یا خیر. یکی از این مطالعات توسط دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۲۴ انجام شد. این مطالعه شامل استفاده از ۶۰ داوطلب برای اندازه‌گیری میزان دقت دستگاه‌هایی مانند اپل‌واچ، فیت‌بیت سرج(Surge)، «مایکروسافت بند» و «سامسونگ Gear S2» در شمارش کالری سوزانده شده بود.

اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که این پوشیدنی‌ها به طور دقیق ضربان قلب را اندازه‌گیری می‌کنند، اما در تجزیه و تحلیل میزان مصرف انرژی بسیار کمتر قابل اعتماد بودند.

از هفت پوشیدنی که محققان روی افراد مورد آزمایش قرار دادند، هیچ دستگاهی در شمارش کالری خوب نبود. دقیق‌ترین ردیاب تناسب اندام در مقایسه با داده‌های جمع‌آوری شده از یک الکتروکاردیوگراف پزشکی به طور متوسط ​​۲۷ درصد اختلاف داشت، در حالی که کم‌اعتبارترین آنها به طور تکان‌دهنده‌ای ۹۳ درصد اختلاف داشت.

یافته‌های محققان برای اولین بار در مجله Personalized Medicine منتشر شد و دکتر یوان اشلی(Euan Ashley) به عنوان نویسنده ارشد این مقاله گفت: معیارهای مصرف انرژی بسیار دور از واقعیت بودند. میزان بد بودن آنها مرا شگفت‌زده کرد.

چرا پوشیدنی‌ها نمی‌توانند میزان کالری مصرفی را به طور دقیق اندازه‌گیری کنند؟

پاسخ آسان این است که نمی‌توان میزان دقیق کالری مصرفی را از روی مچ دست به دست آورد. از آنجایی که ساعت‌های هوشمند قادر به اندازه‌گیری متابولیسم بدن نیستند، باید داده‌هایی مانند اندازه‌گیری ضربان قلب یا مسافتی که در طول دویدن طی کرده‌اید را تجزیه و تحلیل کنند تا بتوانند حدس تقریبی در مورد میزان کالری سوزانده شده شما بزنند.

در حالی که پوشیدنی‌های تناسب اندام می‌توانند ضربان قلب شما را مستقیماً از روی مچ دست شما اندازه‌گیری کنند، میزان مصرف انرژی باید از طریق روش‌های جایگزین، مانند الگوریتم‌های یادگیری ماشینی محاسبه شود.

آنا شربینا(Anna Shcherbina)، استادیاری که در مطالعه دانشگاه استنفورد نیز شرکت داشت، تا حدودی الگوریتم‌هایی را که پوشیدنی‌ها برای ارزیابی میزان کالری مصرفی استفاده می‌کنند، مقصر می‌داند.

وی اظهار کرد: نظر من در این مورد این است که آموزش الگوریتمی که در بین طیف وسیعی از افراد دقیق باشد، بسیار دشوار است، زیرا میزان مصرف انرژی بر اساس سطح تناسب اندام، قد و وزن و غیره افراد متغیر است.

ارائه قد و وزن شما به یک اپل‌واچ یا سایر پوشیدنی‌ها می‌تواند به دقیق‌تر شدن شمارش کالری کمک کند، اما در نهایت، متغیرهای زیادی برای ارائه نتایج واقعاً دقیق وجود دارد.

یک مطالعه جدیدتر منتشر شده در مجله نیچر نیز نشان داد که نمی‌توان به اپل‌واچ و پوشیدنی‌های مشابه برای ارائه نتایج دقیق مصرف کالری اعتماد کرد. طبق یافته‌های این مطالعه، این واقعیت که ساعت‌های هوشمند از چندین حسگر برای تخمین کالری سوزانده شده استفاده می‌کنند، مشکل‌ساز است، زیرا خطاهای ناشی از ورودی‌های جداگانه ممکن است پیچیده شوند.

این مطالعه همچنین نتیجه گرفت که عواملی مانند رنگ پوست یا سطح رطوبت کاربر نیز بر توانایی یک پوشیدنی در اندازه‌گیری مصرف انرژی تأثیر می‌گذارند.

ساعت‌های هوشمند چگونه می‌فهمند که شما در حال ورزش هستید؟

هنگامی که با ساعت‌های هوشمند یا ردیاب‌های تناسب اندام اختصاصی‌تر سر و کار دارید، پوشیدنی‌ها با جمع‌آوری معیارهای مختلف داده، حدس آگاهانه‌ای در مورد میزان کالری که در طول ورزش می‌سوزانید، می‌زنند.

اپل‌واچ از حسگرهای حرکتی مانند شتاب‌سنج و ژیروسکوپ برای تشخیص حرکت استفاده می‌کند، اطلاعات GPS را هنگام دویدن یا پیاده‌روی در فضای باز جمع‌آوری می‌کند، سپس آن را با داده‌های حسگر ضربان قلب ترکیب می‌کند تا مصرف انرژی فعالیت بدنی فعلی شما را تخمین بزند.

اکثر ساعت‌های هوشمند اکنون از الگوریتم‌های یادگیری ماشینی برای شناسایی تمرین ورزشی شما استفاده می‌کنند. پوشیدنی‌های مدرن با تجزیه و تحلیل ضربان قلب و ریتم گام‌های شما در کنار سرعت حرکت می‌توانند فعالیتی را که در حال حاضر در حال عرق کردن هستید، تشخیص دهند.

اگر ضربان قلب شما پایین و ثابت باشد و گام‌های شما منظم اما آهسته باشد، ساعت هوشمند فرض می‌کند که شما در حال پیاده‌روی آرام هستید. در تمرینات هدفمندتر مانند قایقرانی نیز به دنبال حرکات تکراری می‌گردد، در حالی که حرکت روان و مداوم و حرکت محدود بازو به دستگاه پوشیدنی سیگنال می‌دهد که به احتمال زیاد در حال دوچرخه‌سواری هستید.

ساعت‌های هوشمند صرف نظر از نوع ورزشی که انجام می‌دهید، هنوز هم اساساً میزان کالری‌ای را که می‌سوزانید، حدس می‌زنند و نمی‌توانند آن را به درستی بشمارند.
